خوشه چین

از دست و زبان که برآید ...

من بی تو دمی قرار نتوانم کرد         احسان  ترا   شمار   نتوانم   کرد
   گر برسر من زبان شود هر مویی     یک شکر  تو  از هزار  نتوانم  کرد

 گـــــرچه از هر دو جهان هيچ نشد حاصل ما       غــــم نباشد، چـــــــو بـــــود مهر تو اندر دل ما
حاصل كونْ و مكان، جمله ز عكس رخ توست      پس همين بس كه همه كوْن و مكانْ حاصل ما

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد		زهری که رسد همچو شکر باید خورد
هر چند ترا بر جگر آبی نبود		دریا دریا خون جگر باید خورد ...  با

الهي!  مرا بودن تو نه بس که ديگر خواهم؟
الهی ! خوشي با توست، اشارت به بهشت ميکني؟   ...  الهی ! آنکس که تو را شناخت جان را چه کند ...
الهی ! از یاد مبرم که شکرگویان دوست بدارم تورا درهمه احوال ... توخود مرا یاد آور درهرآن

 
انسانهای بی شماری همۀ راه رادرست رفته اند ولی به علت عدم شکرگذاری به فلاکت افتاده اند "والاس والتز"

"هرآنچه به آن فکر کنیم و شکر کنیم به سوی ما می آید"  برکت ...